....

و قَالَ عليه السلام: وَ قَدْ تُوُفِّيَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ اَلْأَنْصَارِيُّ بِالْكُوفَةِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ مَعَهُ مِنْ صِفِّينَ وَ كَانَ أَحَبَّ اَلنَّاسِ إِلَيْهِ

"لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَتَ"

 معنى ذلك أن المحنة تغلظ عليه فتسرع المصائب إليه و لا يفعل ذلك إلا بالأتقياء الأبرار و المصطفين الأخيار

....

هنگامى كه سهل بن حنيف انصارى ، كه يكى از دوستان امام ( ع ) بود ، پس از آنكه با او از صفين بازگشت ، در كوفه وفات كرد ، درباره او فرمود :

اگر كوهى هم مرا دوست بدارد، فرو ريزد.

معنى اين سخن اين است كه رنج و محنت بر دوستار من زياد مي شود و مصيبتها به سوى او مي شتابند.

......

و من كتاب له عليه السلام إلى عمرو بن العاص

فَإِنَّكَ قَدْ جَعَلْتَ دِينَكَ تَبَعاً لِدُنْيَا اِمْرِى‏ءٍ ظَاهِرٍ غَيُّهُ مَهْتُوكٍ سِتْرُهُ يَشِينُ اَلْكَرِيمَ بِمَجْلِسِهِ وَ يُسَفِّهُ اَلْحَلِيمَ بِخَلْطَتِهِ فَاتَّبَعْتَ أَثَرَهُ وَ طَلَبْتَ فَضْلَهُ اِتِّبَاعَ اَلْكَلْبِ لِلضِّرْغَامِ يَلُوذُ اِلَى مَخَالِبِهِ وَ يَنْتَظِرُ مَا يُلْقِى إِلَيْهِ مِنْ فَضْلِ فَرِيسَتِهِ فَأَذْهَبْتَ دُنْيَاكَ وَ اَخِرَتَكَ وَ لَوْ بِالْحَقِّ أَخَذْتَ أَدْرَكْتَ مَا طَلَبْتَ فَإِنْ يُمَكِّنِ اَللَّهُ مِنْكَ وَ مِنِ اِبْنِ أَبِي سُفْيَانَ أَجْزِكُمَا بِمَا قَدَّمْتُمَا وَ إِنْ تُعْجِزَا وَ تَبْقَيَا فَمَا أَمَامَكُمَا شَرٌّ لَكُمَا وَ اَلسَّلاَمُ

نامه آن حضرت (ع) به عمر عاص

و تو اي عمر عاص دين خود را فداي كسي كردي گمراهيش بر همگان آشكار است و پرده حيا را دريده است. بزرگان را در مجلس خود دشنام مي دهد و در معاشرت شخص بردبار را سفيه مي نامد. تو بدنبالش رفتي و همانند كه شغالي كه از پي شير مي رود و چشم به چنگال هاي او مي دوزد تا از باقي مانده شكار او  بهره ببرد از او خرده غذا طلب كردي.  

پس تو هم دنيات را به باد دادي و هم آخرتت را. اگر پيروي حق مي كردي هر آنچه مي خواستي بدست مي آوردي. اگر خداوند مرا بر تو و پسر ابو سفيان چيرگى دهد، سزاى اعمالتان را بدهم و اگر شما بر من پيروز گشتيد و برجاى مانديد عذاب خدا كه پيش روى شماست براى شما بسي سخت تر است.

....

....

وَ قَالَ عليه السلام

 لِرَجُلٍ أَفْرَطَ فِي اَلثَّنَاءِ عَلَيْهِ وَ كَانَ لَهُ مُتَّهِماً:

  "أَنَا دُونَ مَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا فِي نَفْسِكَ"

به مردى كه در ستايش او افراط مى‏كرد و حضرت مى‏دانست كه دلش با زبانش يكى نيست چنين فرمود :

 "من فروترم از آنچه مى‏گويى و فراترم از آنچه در دل دارى"

....